Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2026/524 E. 2026/4385 K. – Tarım Bağ-Kur

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2024/473 E., 2025/324 K.

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı dilekçesi ve yargılama aşamasındaki beyanında özetle, kendisinin tarım işçisi olduğu ve çiftçilikte yapmakta olduğunu, başkaca bir uğraşının olmadığını, üzerine kayıtlı toplam 7 parça şeklinde toplam 43 dönüm arazisi olduğunu, 2011 yılında tarım bağkuruna gelip kayıt olduğunu ve 2011 yılı içerisinde toplam 4-5 ay prim ödediğini, fakat 2016 yılına kadar maddi imkansızlar nedeniyle primlerini yatıramadığını, fakat tarım ve çiftçilikle uğraştığını, .. ilçesi .. Odasına kayıt yaptırdığını ve halende üye kaydının mevcut olduğunu, aidat yatırmakta olduğunu, en son olarak 2016 yılı içerisinde tarım bağkuru üyesi olduğundan dolayı 01.05.2016 tarihinde prim yatırmayışının sebebinin ise maddi imkansızlar olduğunu ve kuraklık olması nedeniyle mahsül elde edemediğinden yatıramadığını bu nedenlerle sigortalığının tespitin istediğini beyan ve dava etmiştir.

II.CEVAP Davalı Kurum vekilinin cevap dilekçesi ve yargılama aşamasındaki beyanında özetle; davacının talep ettiği süreye ilişkin ... kaydının olmadığı, 01.10.2009 tarihinden itibaren hizmet aktine dayalı olarak çalıştığının anlaşıldığını, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında hizmeti bulunmadığından dava edilen himzet tespit edilmediğinden davanın reddi gerektiğini savunmuştur. III.MAHKEME KARARI Mahkeme tarafından 25.02.2020 tarihli ve 2019/180 Esas, 2020/68 Karar sayılı kararla; davanın kabulü ile davacının 27.04.2011-31.12.2015 tarihleri arasında kesintisiz olarak 2926 sayılı Kanuna tabi Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/180 Esas, 2020/68 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2023 tarihli kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ 1. Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuş ve Dairemizce 15.04.2024 tarihli ilamla aşağıdaki gerekçeyle Mahkeme kararı bozulmuştur: "... Eldeki dosyada, davacının 27.04.2011 tarihli bildirgeye istinaden bu tarihten itibaren Tarım Bağ- Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 30.05.2011, 21.09.2011, 01.05.2016 tarihli prim ödemeleri bulunduğu, Kurum tarafından davacıya gönderilen 24.05.2016 tarihli yazıda, ... denetmenlerince tanzim edilen inceleme raporuna istinaden 27.04.2011 de tescili yapılan sigortalılığın iptal edildiği, 31.12.2015 tarihinde ... Odası kaydına istinaden yeniden başlatıldığının bildirildiği, dosyada bulunan 20.04.2011 tarihli 2926 sigortalılık belgesinde ... Odası kayıt tarihinin 05.04.1998 olarak gösterildiği, ... ... Odasının 03.11.2016 tarihli yazı cevabında, oda kayıt tarihinin 21.12.2015 olarak bildirildiği, üye kayıt defterinde davacı ... 'ın üye giriş tarihinin 21.12.2015 olarak görüldüğü, 11.05.2016 tarihli ... denetim raporunda; davacı adına .. ... Odasından Kuruma intikal eden belgelerden birinde oda kaydının 5.4.1998, diğerinde 21.12.2015 olarak yazılmış olması nedeniyle inceleme başlatıldığı, ... ... Odası kayıtlarında yapılan incelemede sigortalının odaya kaydının yapıldığı tarihin oda kayıt defterinden tespit edildiği üzere 21.12.2015 tarihi olduğu sonucuna varıldığının belirtildiği, tapu, ..., ikamet kayıtlarının araştırıldığı, tanıkların dinlendiği, davacının 2002-2016 arası ÇKS kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır. Somut olayda, davacının 2002-2016 tarihleri arası her yıl çiftçi kayıt sistemi kayıtlarında buğday, mercimek, zeytin, üzüm vs. tarımı yaptığının görülmesi nedeniyle tarımsal faaliyetinin devam ettiği anlaşıldığından 30.05.2011 tarihli prim ödemesini takip eden 01.06.2011 tarihinden 31.12.2015 tarihine kadar Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu kabul edilmelidir.." 2.Mahkeme tarafından bozma ilamına uyularak 29.05.2025 tarihli ve 2024/473 Esas, 2025/324 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacının 01.06.2011-31.12.2015 tarihleri arasında kesintisiz olarak 2926 sayılı Kanuna tabi Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının 01.06.2011-31.12.2015 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine dair verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacıya ait ... Odası kaydına ilişkin somut bir belge, defter veya dayanak kaydın bulunmaması nedeniyle hizmetlerinin iptal edildiğini ileri sürmüştür. Mülga 2926 sayılı Kanun uyarınca, oda kaydının usulüne uygun olmadığının tespiti halinde sigortalılığın geçerli sayılabilmesi için belirli yasal şartların ve ödeme zorunluluğunun yerine getirilmediğini, davacının tarımsal faaliyetini ispatlayacak ..., birlik veya banka kaydı gibi ikame delilleri de sunmadığını savunan Kurum vekili; oda kayıtlarındaki usulsüzlüklerden Kurumun sorumlu tutulamayacağını, dosyanın teknik bilgi gerektirmesine rağmen bilirkişi incelemesi yaptırılmamasının hatalı olduğunu ve ayrıca kısmen reddedilen kısım yönünden Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, Kilis 1. Asliye (İş) Hukuk Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının 27.04.2011-31.12.2015 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir. 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.