Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/19406 E. 2026/3676 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/19406
- Karar No
- 2026/3676
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1905 E., 2025/1848 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/5 E., 2024/155 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı Şirket nezdinde 20.10.2017 tarihinde tehlikeli madde güvenlik danışmanı olarak işe başladığını, davalı Şirketçe maaşının eksik bildirilmesi nedeniyle, Adana 8. İş Mahkemesinin 2018/234 sayılı dosyasına kayden dava açıldığını, yapılan yargılama sonucunda kesinleşen karar ile davacının davalı işyerinde aldığı ücret miktarının 20.10.2017-31.12.2017 tarihleri arasında aylık net 2.625,59 TL, 01.01.2018-31.12.2018 tarihleri arasında aylık net 3.000,00 TL olduğunun tespit edildiğini, kesinleşen Mahkeme ilamı doğrultusunda çalıştığı döneme ilişkin olarak fark prime esas kazanç miktarlarına yönelik gerekli düzeltmelerin yapılmasını talep etmiştir. II.CEVAP Davalı Kurum ve davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; dosyadaki ihtilafın, davacının davalı şirkete ait iş yerinde çalıştığı sürelerde Kuruma yapılan prime esas kazanç bildirimine ilişkin olduğu, davacının dava tarihinden önce 13.12.2021 tarihinde davaya konu talep ile ilgili müracaat ettiği ancak 60 günlük süre dolmadan 05.01.2022 tarihinde eldeki davayı açtığı, Kurumun 17.01.2022 tarihinde davaya konu talebi yerine getirdiği görülmekle, buna göre her ne kadar davacı tarafından dava tarihinden önce davaya konu istem hakkında Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaat bulunmakta ise de "....yapılan müracaata altmış gün içinde Kurumca cevap verilmezse talep reddedilmiş sayılır" hükmü gereğince Kuruma tanınan süre dolmadan dava açıldığından dava tarihindeki duruma göre davalılar lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken aleyhe hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesine dayalı olarak, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulüne yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava açılmasına davalı Kurumun sebebiyet verdiğini, istinaf ilamının gerekçesiz olduğunu, vekalet ücretin karşı tarafa yükletilmemesinin hakkın ve adaletin zedelenmesine sebebiyet verdiğini, davalı Kurum tarafından yapılan düzeltmenin taraflarınca yapılan başvuru üzerine gerçekleştiğini, davanın açılmasında neden olan kusurun davalı Kurumda olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi