Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/19247 E. 2026/6173 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1007 E., 2025/1428 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/207 E., 2022/225 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacılar murisi ...'in ... Köyü içme suyu bekçisi olarak 01.01.1999-01.02.2011 tarihleri arasında çalıştığını, bu çalışmaların ...'ya bildirilmediğini belirterek, bu tarihler arasında hizmetin tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Feri Müdahil ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalışmalarının geçtiğini iddia ettiği ... Köyünün kamu kurumu olması nedeni ile çalışmaların kayıtlara geçirilmesinin asıl olduğunu, Kurumun feri müdahil olduğunu ve beş yıllık hak düşürücü sürenin gerçekleşmiş bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davacıların murisi ...'in 02.04.2003-01.02.2011 tarihleri arasında ... sicil nolu davalı iş yerinde 2818 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer’i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmesine rağmen müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olup AAÜT gereğince müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, resmi kayıt ve belgelere dayanılması gerekirken yazılı şekilde tanık beyanlarıyla ve eksik araştırma ürünü bilirkişi raporuna istinaden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının en son çalıştığı dönemde muhtar olan ...’nun 2009 Mart ayında muhtar seçildiğini, davacının 1 yıl bekçilik yaptığını ve akabinde hastalanması sebebiyle işi bıraktığının belirttiğini, davacının işi 2011 yılı içerisinde değil 2010 yılı içerisinde bıraktığını, mahkemece kaldırma kararından sonra dinlenen tanıkların gerçeğe aykırı beyan verdiklerini, hak düşürücü sürenin 2011 yılında başladığını, davanın açıldığı tarih itibariyle de dolduğunu, davacı murise ödenen ücret/maaş üzerinden herhangi bir sigorta primi kesintisi yapılmadığı gibi davacı murisin 2010 yılı içinde işi bıraktığını, davacı murisin hastalığına ilişkin hastane kayıtlarının getirilerek bu durumun açıklığa kavuşturulması gerektiğini beyanla temyiz yasa yoluna başvurmuştur. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının kabul edilen kısmının hukuka ve usule aykırı olduğunu, hak düşürücü sürenin göz önünde bulundurulmadığını, gerekli araştırma ve inceleme yapmadan davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, kurum kayıtları ve sigorta müfettiş rapor ve eki tutanaklar resmi belge niteliğinde olduğunu, aksi belge ile sabit olması gerektiğini beyanla temyiz yasa yoluna başvurmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili ve fer’i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.