Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/19012 E. 2026/5915 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/19012
- Karar No
- 2026/5915
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1769 E., 2025/2791 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/111 E., 2025/173 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, 15.07.2003-13.06.2018 tarihleri arasında davalı ...'nin evinde, ev hizmetlisi olarak çalıştığını, müvekkilinin fesih tarihindeki ücretinin net 1.850,00 TL olduğunu, yine davalı ...'nin iki erkek bir kız olmak üzere 3 çocuğuna da bakıcılık yaptığını belirterek, müvekkilinin 15.07.2003-13.06.2018 tarihleri arasında davalı nezdinde fesih tarihi itibariyle net 1.850,00 TL ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; re’sen tespit edilecek diğer nedenlerle yetki, derdestlik, husumet, hak düşürücü süre gibi ilk itirazları ile zamanaşımı defi yapılmış sayılarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile davalı arasındaki anlaşmazlığın herhangi bir iş akdine dayanmadığını, davacının dava dilekçesinde belirtildiği gibi sürekli ve devamlı bir çalışmasının hiç olmadığını, davacının müvekkili evine yalnızca haftada 1 tam gün geldiğini ve sadece genel gündelik temizlik işini yapıp gittiğini, davacının temizlik, yemek ve mutfak işleriyle ilgilendiğini beyanını kabul etmenin mümkün olmadığını, davacının müvekkilinin evine haftada 1 gün geldiğini onda da yalnızca temizlik işlerini halledip gittiğini, bunun dışında yemek yapmadığını, mutfak işleriyle ilgilenmediğini ve müvekkilin çocuklarına bakmadığını, müvekkilinin bizzat kreş sahibi olduğunu ve bizzat kendisinin kreşi varken çocuklarını haftada 1 gün temizlik yapmaya gelen bir insana bırakmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin çocuklarıyla bizzat kendisinin yakından ilgilendiğini ve davacının bakıcılığına asla bırakmadığını, davacının müvekkili çocuklarını kreşe götürdüğü için ve kendisi de aktif çalışan bir insan olduğu için haftada 1 gün zaten boş olan eve geldiğini, kimsenin olmadığı, boş eve gelen davacının yalnızca temizlik işini yapıp gittiğini, yukarıda izah ettiği gerekçelerden dolayı iş bu davanın reddine, her türlü yargılama gideri ile vekâlet ücretinin karşı taraf olan davacı yan üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının dava dilekçesinde belirttiği şekilde düzenli ve devamlı bir çalışması olmadığını, davacının hak ettiği 1 günlük temizlik ücretinin karşılığının verildiğini, davacının çocuklarına bakmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, Mahkemece hatalı raporun hükme esas alındığını, cevap dilekçesindeki iddiaların Mahkemece dikkate alınmadığını, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini, kusuru olmadığını, aleyhe yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas ücretin tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.