Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/17395 E. 2026/3910 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/17395
- Karar No
- 2026/3910
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2315 E., 2025/1516 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 19. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/541 E., 2023/262 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin .. sigorta sicil numarası ile .. numaralı iş yeri sahibi ...'a ait oto tamirhanesinde 01.05.19 86... .08.1987 tarihi arasında çalıştığını, müvekkilinin bu çalışması sırasında işveren tarafından sigorta yapıldığını ve sigorta primlerinin ödendiğini bildiğini, müvekkilinin emeklilik işlemleri için ilgili Kuruma müracaat ettiğini, ancak davalı yanında çalışmış olduğu sürelere ait çalışmaları olmadığını fark ettiğini ve davalı işverenin yanındaki çalışmalarının sehven aynı isimli ancak .. kimlik numaralı ... adına kaydının yapılmış olduğunu öğrendiğini, Kuruma başvurduğunda söz konusu çalışmalar kendi adına aktarılmış ise de işe giriş bildirgesi olmadığından hizmetlerin müvekkiline ait olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirildiğini, bu durumun müvekkilini maddi kayba uğrattığını belirterek, sehven yapılan hatanın düzeltilerek sigorta başlangıç tarihinin 01.05.1986 olarak tespiti ile emeklilik işlemlerinde dikkate alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; gerekli evraklar toplandıktan sonra Kurumun resmi kayıtlarının incelenerek davacının hangi sürelerle hangi iş yerlerinde çalıştığının somutlaştırılması gerektiğini ve Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermemesi nedeniyle davanın kabulü halinde aleyhine Mahkeme masraflarına hükmedilmemesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Diğer davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, ... isimli ve .. sicil numaralı işveren nezdinde 01.05.1986 -05.08.1987 tarihleri arasında davalı ...'nin ( 2...4 ) hizmet cetveline işlenen çalışmanın 2...4 kimlik numaralı 15.01.1956 doğumlu davacı ...'ye ait olduğunun tespitine, davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.05.1986 tarihi olarak tesciline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının söz konusu iş yerinde gerçekten çalışmış ise bu iş yerinde müdür, ustabaşı, şef, işçi olarak çalışan yakın çalışma arkadaşlarının tanık olarak dinlenmesi gerektiğini, iş yerinde diğer sigortalının mı davacının mı çalıştığının Kurumun resmi kayıtlarından incelenmesi gerektiğini, sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilmemesi gerektiğini, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğinden, davanın kabulü halinde aleyhine Mahkeme masrafına hükmedilmemesi gerektiğini beyan ederek temyiz yasa yoluna başvurmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, ... isimli .. sicil numaralı işveren nezdinde ... adı ile yapılan hizmet bildiriminin davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.