Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/15730 E. 2026/3869 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/15730
Karar No
2026/3869
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2527 E., 2025/2771 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. İş Mahkemesi SAYISI : 2017/495 E., 2022/296 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, davacının 24.08.2012-01.02.2013 tarihleri arasında çalıştığının ve 2014/1-30.09.2016 döneminde eksik bildirilen günlerin tespitini, son ücretinin 3.600.00 TL olduğunu belirterek prime esas kazancının tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili, davacının davalıya ait .. plakalı şehir içi hatlı minibüste şoför olarak 01.02.2013 – 04.01.2014 tarihleri arasında tam zamanlı olarak; 04.01.2014 – 30.09.2016 tarihleri arasında ise kısmi süreli (part-time) olarak haftanın 3 günü (Cuma, Cumartesi ve Pazar) günleri çalıştığını, ayda bir pazar araç kapatıldığı için yani sefere çıkarılmadığı için davacının ayda bir pazar günü de hiç çalışmadığını, davacının çalışmalarının tamamının Kuruma eksiksiz bildirildiğini, davacının part-time çalışmasının sebebinin ise davalının damadının minibüs kullanmak için ehliyet almasından sonra davacının kullandığı minibüste tam zamanlı olarak çalışmaya başlaması ve davacının hizmetine ihtiyaç kalmaması olduğunu, davacının davalının damadı ... ...'ın şoför olarak işe başlamasından sonra sadece cuma, cumartesi ve pazar günleri part-time olarak yani yedek şoför olarak çalıştığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının, davalıya ait 1410523.35 sicil sayılı işyerinde 24.08.2012-30.09.2016 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 1478 gün çalıştığının, 825 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiğinin, 653 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf talebi esastan reddedilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili, kısmen kabul kararının yerinde olmadığını, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/15730, K. 2026/3869, T. 06.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-15730-e-2026-3869-k-e6ad6a2b6827