Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/7044 E. 2024/8659 K. – Hizmet Tespiti

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/270 E., 2023/376 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/149 E., 2021/277 K. Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı şirkette 23.06.1993 - 31.07.2006 ve 01.05.2014 - 11.12.2017 tarihleri arasında kesintisiz şoför olarak çalıştığını, sigortasının eksik yatırıldığını, çalışmasına karşılık 10.000TL kıdem tazminatı ödendiğini iddia etmiş, aylık net 2.250,00 TL ücret alan müvekkilinin 23.06.1993-31.07.2006 ve 01.05.2014-11.12.2017 tarihleri arasında eksik bildirilen hizmet sürelerinin tespit edilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı vekili, davalı işveren vekili davacının 23.06.1993-31.07.2006 ve 01.05.2014-11.12.2017 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı iddiasının doğru olmadığını, 23.06.1993-31.07.2006 tarihleri arasında başka bir işyerinde çalıştığını, ayrıca müvekkili şirketin 08.06.2004 tarihinde kurulduğunu, davacının çalışmasının kesintili olduğunu, 01.05.2014-11.12.2017 tarihleri arasında da başka işyerinde çalıştığını, 2.dönem çalışması başka işyerinde olduğundan ilk dönem çalışmasının hak düşürücü süreye uğradığını savunmuş, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının Kurum kayıtlarına intikal eden çalışmasının kesintisiz olmadığını, çalışma iddiasını yazılı belgelerle ispat etmesi gerektiğini, davanın kabulüne gidilecekse Kurum kusuru olmadığından yargılama giderinden sorumlu olmaması gerektiğini savunmuş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacı devamlı ve sürekli çalıştığını belirtmiş ise de davalı iş yerinin eğlence sektöründe faaliyet yürüttüğü, vergi dairesinden gelen cevapta davalı iş yerinin 2013-2017 yılları arasında Ramazan ayı boyunca kapalı olması nedeniyle o dönemlerde davacının çalışmadığı kanaatine varıldığı, buna göre davacının davalı iş yerinde şoför olarak 23.06.1993-31.07.2006 tarihleri arasında devamlı ve sürekli çalıştığı, Kuruma 2964 gün eksik bildirim yine Ramazan ayı boyu çalışma olmadığından dışlanarak 01.05.2014-01.12.2017 tarihleri arasında da 1180 gün eksik bildirim olduğu tespit edilerek davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile davacının davalı iş yerinde 23.06.1993-31.07.2006 arihleri arasında toplam 4.719 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 2.964 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, davacının davalı iş yerinde Ramazan ayları dışlanmak suretiyle 01.05.2014-11.12.2017 tarihleri arasında toplam 1.180 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 1.180 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Fer'i müdahil vekili, eksik araştırma yapıldığını, Kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunmuş, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 2.Davalı şirket vekili; kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, davacının belirtilen tarihlerde davalı şirkette çalışmasının mümkün bulunmadığını, davacının talep ettiği tarih içerisinde farklı işveren yanında çalıştığının sabit olduğunu, çalışmanın kesintisiz olduğunun kabulünün de tanık anlatımlarına göre mümkün bulunmadığının sabit olduğunu, farklı bir işveren yanında çalışması bulunan davacının talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini belirterek, kararı istinaf etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmalarına, dosya kapsamına, hükmün dayandığı deliller ve kanuni gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde isabetsizlik görülmemesine göre HMK 355 inci maddesi kapsamında kamu düzenine de aykırı bir husus bulunmayan Mahkeme hükmüne karşı yapılan istinaf taleplerinin, HMK 353/1–b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davalı vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesi hükümleridir. 3. Değerlendirme İnceleme konusu davada, İlk Derece Mahkemesinin 12.09.2017 tarihli ve 2017/1432 E.- 2021/246 K. sayılı gerekçeli kararının, davalı şirket vekiline 21.01.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin maktu harç yatırmak suretiyle 03.02.2022 tarihinde istinaf başvurusunda bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirket vekilinin istinaf talepleri incelenmeksizin, sadece fer'i müdahil vekilinin istinaf istemi hakkında hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirket vekilinin istinaf başvurusu hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, Bozma sebebine göre davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, İstinaf kanun yolu denetimi yapılmak üzere dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.