Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/3271 E. 2024/9311 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2022/149 E., 2023/246 K. KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik geliri bağlanması ve gelirlerin yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 27.11.2007 tarihinde iş kazası geçirdiği, bu kazanın iş kazası olduğunun İzmir 1. İş Mahkemesinin 2014/229 Esas 2015/262 Karar sayılı ilamıyla kabul edilip kesinleştiği, davacının gelir bağlanması için Kuruma müracaat etmesi üzerine bu kaza nedeniyle davacıya 01.10.2017 tarihi itibariyle iş kazası geliri bağlandığı, bunun üzerine bu işlemin yanlış olduğu, davacının iş kazası geçirdiği tarih olan 27.11.2007 tarihinden itibaren gelir bağlanması gerektiğine dair yazılı talepte bulunulduğu, talebin Kurum tarafından 28.05.2018 tarihli cevabi yazısı ile reddedildiği iddiasıyla davalı Kurum tarafından yapılan işlemin iptali ile davacının iş kazası geçirdiği 27.11.2007 tarihinden itibaren iş göremezlik geliri almaya hak kazandığının tespiti ile bu tarihten itibaren iş göremezlik gelirinin yasal faizi ile birlikte Kurumca ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; İzmir 1. İş Mahkemesinin 2014/229 Esas 2015/262 Karar sayılı kararı gereğince davacının sürekli iş göremezlik oranının tespiti amacı ile Kurum tarafından davacının Tepecik Hastanesine sevk edildiği, hastane tarafından 08.09.2017 tarihli rapor tanzim edildiği, bu kez Kurum Sağlık Kurulunca davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %16 olduğu 17.01.2018 tarihli rapor ile tespit edilerek davacıya 01.10.2017 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, zira gelir başlangıcının tespitinde 2011/58 sayılı Genelgenin 1.1.5 maddesinde yapılan düzenlemede iş kazasının mahkeme kararı ile tespit edildiği durumlarda sağlık kurulu rapor tarihinin iş kazası tespit tarihinden daha sonraki bir tarih olması halinde gelirin başlangıç tarihinin mahkeme kararının kesinleşme tarihi olarak değil rapor tarihini takip eden aybaşı olarak dikkate alınacağı düzenlenmiş olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEMESİ İLK KARARI İlk Derece Mahkemesi tarafından 22.12.2020 tarihli ve 2018/54 Esas, 2020/274 Karar sayılı karar ile Kurum Sağlık Kurulunun dayanak aldığı Tepecik Eğitim ve Araştırma hastanesi raporunda istirahat bitim tarihinin 27.02.2008 tarihi olarak belirtildiği, kazanın Kuruma bildirildiği, ancak Kurum tarafından tespit yapılmadığı, iş kazasının tespitinin mahkeme kararı ile yapıldığı, bunun sonucu olarak sürekli iş göremezlik oranının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacıya istirahat bitim tarihi olan 27.02.2008 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2018/54 Esas, 2020/274 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.Gerekçe ve Sonuç İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından 25.06.2021 tarihli ve 2021/816 Esas, 2012/1103 Karar sayılı karar ile Kurumun iş kazasına ilişkin süreci zamanında başlatmaması, davacı tarafından iş kazası tespitinin yargılama süreci sonucunda kesinleşmesi, Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08.09.2017 tarih ve 9514 sayılı sağlık kurulu raporunda tespit edilen arazların, Bornova Acil Yardım ve Travmatoloji Hastanesinin hasta epikrizlerinden de tespit edilebileceği değerlendirildiğinde davacının geçici iş göremezlik tarihinin son bulduğu 27.02.2008 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik durumunda bulunduğu, geçici iş göremezlik durumunun son bulduğu tarihi takip eden aybaşından itibaren gelir bağlanması gerekliliğinin hükmün infazı aşamasında SGK Başkanlığı tarafından gözetilebileceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin 25.06.2021 tarihli ve 2021/816 Esas, 2012/1103 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizce 07.02.2022 tarihli ve 2021/10828 Esas, 2022/1406 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur: "...Dosya kapsamından, davacının 27.11.2007 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine yönelik İzmir 1. İş Mahkemesi'nin 2014/229 E. - 2015/262 K. Sayılı dava dosyasında yapılan yargılamada kabul hükmünün Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 16.06.2016 tarih ve 2015/15237 E. - 2016/10053 K. Sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, Kurum Sağlık Kurulu'nun 17.01.2018 tarih ve 190 sayılı kararında esas alınan Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 08.09.2017 tarih ve 9514 sayılı sağlık kurulu raporuna ve sol ayak travması, sol ayak 1-2 parmakların dipten ampute, 3,4 ve 5 parmaklarında hareket yokluğu, deforme teşhisine istinaden E Cetveline göre %16,0 meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre, davacının 04.08.2017 tarihli talebine istinaden, davacıya 01.10.2017 tarihinden itibaren gelir bağlandığı, davacının Kuruma iş kazası tarihi olan 27.11.2007 tarihinden itibaren gelir bağlanması isteminin, Konak SGM'nin 28.05.2018 tarihli yazısı ile reddedildiği, İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 08.09.2017 tarih ve 9514 sayılı sağlık kurulu raporunda, olay tarihi olan 27.11.2007 tarihinden itibaren 3 ay süre ile istirahati sonrası 27.02.2008 tarihinde çalışabileceği kanaati bildirildiği, Bornova Acil Yardım ve Travmatoloji Hastanesinin hasta epikrizlerinden davacının ayak 1,2,3,4,5 parmaklarında metatars kırığı bulunduğu, 1 ve 2 parmaklarının 24.12.2007 tarihinde eklem seviyesinde amputasyon yapıldığı anlaşılmaktadır. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 58'inci ve 95’inci maddesinde meslekte kazanma gücü ve malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre davacının Kurum nezdinde bulunan tüm sağlık raporlarının temini ile kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan davacının işgöremezlik başlangıcına ve kazanma gücü kaybı oranına dair rapor alınmalı, davacının %16 işgöremezliğe giriş tarihi 95.madde kapsamında belirlenmeli, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumundan alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir..." B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkeme tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 58 inci ve 95 inci maddesinde meslekte kazanma gücü ve malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklandığı, davacının Kurum nezdinde bulunan tüm sağlık raporlarının temini ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan davacının işgöremezlik başlangıcına ve kazanma gücü kaybı oranına dair rapor alındığı, söz konusu 29.03.2023 tarihli rapor ile davacının 27.11.2007 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranınının %16 olduğu, sigortalının iş göremezlik oranının başlangıcının çalışır tarih olan 27.02.2008 tarihi olduğu, taraf vekillerince 29.03.2023 tarihli Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporuna karşı herhangi bir itirazda bulunulmamış olması karşısında davacının 27.11.2007 tarihli iş kazası nedeniyle maluliyet oranının %16 oranında olduğunun ve iş göremezlik başlangıç tarihinin 27.02.2008 tarihi olduğunun kesinleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacıya istirahat bitim tarihi olan 27.02.2008 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir. VI.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesini tekrarla temyiz isteminde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, sürekli iş göremezlik geliri bağlanması ve gelirlerin yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali davasıdır. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 16, 19 ve 58 inci maddeleri ilgili hükümlerdir. 3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen kararın, bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.