Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/12006 E. 2026/57 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/12006
Karar No
2026/57
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2023/381 E., 2024/82 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ... şirketi, davalı .....Ltd. Şti., tasfiye memuru ... ve Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 01.01.1991 - 12.08.2002 tarihleri arasında davalı şirketlerde çalışmasına rağmen kuruma bildirilmeyen eksik hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemenin 13.12.2022 tarihi ilamı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı Mahkemenin 13.12.2022 tarihli kararının süresi içinde, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece "Davacıya verilen kesin süre usulüne uygun değildir. Davacının toplam 5 adet sicilden terkin edilen şirkete karşı dava açtığı, bunlardan 3 tanesinin ihyasına karar verilerek taraf teşkilinin sağlandığı anlaşıldığından, 2 şirketin ihya edilememiş olması durumunda davanın reddine karar verileceği değil, mevcut delillere göre değerlendirme yapılarak karar verileceği yönünde kesin süre verilebilir. Bu nedenle kesin süre usulüne uygun olmayıp Mahkemenin ret gerekçesi isabetsizdir. Mahkemece davacıya, diğer 2 şirketi de ihya etmek, edilmediği takdirde mevcut delil durumuna göre karar verileceği yönünde usulüne uygun şekilde süre verilerek, kesin sürenin gereği yerine getirilmese dahi diğer işveren şirketler yönünden işin esasına girilerek toplanan delillere göre bir karar verilmelidir. ... "şeklindeki gerekçesi ile kararın bozulmasına dair karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ...şirketi ve davalı ...şirketi tasfiye memuru ... ve Kurum vekilleri temyiz dilekçesinde, taleplerinde haksız olan davacının davasının reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı ... şirketi ve davalı ... şirketi tasfiye memuru ... ve Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililerden ayrı ayrı alınmasına, Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/12006, K. 2026/57, T. 19.01.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-12006-e-2026-57-k-756e62734617