Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/2360 E. 2023/3003 K. – Tespit

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/606 E., 2022/2604 K. HÜKÜM/KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/202 E., 2020/468 K. Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 01.12.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle oluşan maluliyet oranı Adli Tıp Kurumu 2.Üst Kurulu'nun raporu doğrultusunda sürekli iş göremezlik oranının %55 olduğunun tespitine, %41,2 sürekli iş göremezliğine göre bağlanan gelirinin %55 maluliyet oranına göre bağlanarak fark aylıklarının davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II.CEVAP Davalı kurum vekili tarafından; haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı şirket vekili tarafından; hukuki dayanağı olmayan, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; YSK ve ATK 3.İhtisas Dairesi'nden alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi adına dosyanın Adli Tıp 2.Üst Kurulu'na gönderildiği, Adli Tıp 2.Üst Kurulu tarafından davacının sürekli iş göremezlik oranı 05.12.2008 tarihli iş kazasından kaynaklı olarak %55 oranında olduğu oy birliği ile mütaala edildiği gerekçesiyle; Davanın kabulüne, Davacının, sürekli iş göremezlik oranının kaza tarihi olan 05.12.2008 tarihinden başlamak üzere %55 olduğunun tespitine, Davacıya %55 sürekli iş göremezlik oranına göre bağlanması gereken aylık tutarı ile hali hazırda %41,2 sürekli iş göremezlik oranına göre bağlanmış olan aylık tutarı arasındaki aylık farklarının her bir aylığın ödenme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurum tarafından davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekilinin İstinaf Sebepleri Kurum işlemlerinde bir hata bulunmadığı gibi, yasaya aykırılık da söz konusu olmadığını, ayrıca Mahkemece yeni maluliyet oranı tespiti yaparken aradaki fark tutarında hak edilecek aylık farkının hesap edilerek davacıya ödenmesi gerektiği şeklinde eda sonucu içerir hüküm oluşturulduğunu bu durumun da hukuka aykırı olduğunu, Mahkeme tarafından verilen maluliyet tespiti sonrasında kurum tarafından söz konusu düzenleme yapılıp ve ödemeler gerçekleştirileceğini, geçmişe yönelik olarak aylık farkı düzenlemesi şeklinde üstelik faiz işletilerek davacıya ödenmesine karar verilmesinin hatalı olduğunu, Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilerek davanın reddine karar verilmesini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporuna itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alındığı, aralarında çelişki bulunduğundan Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporu alındığı, tazminat dosyasında alınan Adli Tıp 3. İhtisas kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporlarında aynı oranın belirlendiği, kuruma başvuru ön şartının yerine getirildiği kanaatine varılmakla, ... 21. İş Mahkemesİ'nin 15.12.2020 tarihli, 2020/202 Esas - 2020/468 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; sürekli iş göremezlik oranının %55 olduğunun tespiti ile %41,2 sürekli iş göremezliğine göre bağlanan gelirinin %55 orana göre bağlanarak fark aylıklarının davalı kurumdan tahsiline ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95 inci maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.