Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/2109 E. 2023/2567 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1751 E., 2022/2052 K. b-... d-... vekilleri Av. ... ... vekili Avukat ... DAVA TARİHİ : 02.01.2018 HÜKÜM/KARAR :Esastan red İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 19. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/1 E., 2020/48 K. Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.10.2002 tarihinde ev hizmetlerinde çalışmaya başlamış olmasına rağmen kuruma 10.01.2014 tarihinde bildiriminin yapıldığını, 01.10.2002 - 2012 arası haftanın 3 günü, 2012/8-2017 arası ise haftanın 5 günü kesintisiz olarak çalıştığını, hem tüm ev işlerini yaptığını, hem de davalının kişisel bakımı ile ilgilendiğini, en son ücreti ne 2.000 TL olmasına rağmen bildirimlerinin asgari ücret üzerinden yapıldığını, sigorta başlangıç tarihine ilişkin olarak kuruma başvuru yapılmış olduğunu, incelemenin henüz tamamlanmadığını belirterek, davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.10.2002 olduğunun, 01.10.2002 - 27.08.2017 tarihleri arasında çalıştığının ve en son ücretinin net 2.000 TL olduğunun tesbitini talep etmiştir. II.CEVAP Davalı mirasçıları vekili ise dilekçesinde; davacının 2002 yılı 10 uncu ayından itibaren haftanın 2 günü çalışmaya başladığını, diğer günlerde başka ev iş yerlerinde çalışmaya gittiğini, sürekli ve düzenli bir çalışmasının olmadığını, bu çalışmanın 2013 yılı sonuna kadar devam ettiğini, 2014 yılı başından itibaren ise haftanın 5 günü çalışmaya başladığını, bu çalışmanın 27.08.2017 tarihine kadar devam ettiğini, son maaşının 2.000,00 TL değil 1.777,50 TL olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir. Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum kayıtlarının esas alınması gerektiğini, davacı tarafça davasının ispatlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI Davacı tarafın 01.10.2002 - 27.08.2017 tarihleri arasında kesintisiz çalışma tespitinde bulunduğu, kuruma davalı işyerine 10.01.2014 tarihinden 22.08.2017 tarihine kadar ayda 30 gün üzerinden kuruma tam bildirim yapıldığı ve işyerinin bu tarih itibariyle kanun kapsamına alınmış olduğu anlaşılmış olup, dinlenen tanık beyanları, davalı tarafın savunma dilekçesi ve tüm dosya kapsamı ile, davacının davalılar murisine ait evde ev hizmetleri işinde 01.10.2002 - 31.12.2011 tarihleri arasında haftada 3 gün ayda 12 gün esasına göre sigortasız olarak çalışmış olduğu, 01.01.2012 - 10.01.2014 tarihleri arasında ise ayda 20 gün esasına göre hizmet akdi ile sigortasız şekilde dönemin asgari ücreti ile çalıştığı kanaatine varıldığı, Davacı taraf her ne kadar son ücretinin 2.000,00 TL olduğu iddiasında bulunmuş ise de; dinlenen tanık beyanları, emsal ücret araştırması ve tüm dosya kapsamı ile kuruma bildirilen prime esas ücretten farklı bir ücret aldığına dair yeterli kanaat oluşmamış olduğu gerekçesiyle, Davanın kısmen kabulüne; Davacının davalıya ait iş yerinde 01.10.2002 - 31.12.2011 tarihleri arasında haftada 3 gün ayda 12 gün esasına göre hizmet akdi ile dönemin prime esas asgari ücreti ile çalışmış olduğunun; Davacının davalıya ait iş yerinde 01.01.2012 - 10.01.2014 tarihleri arasında ayda 20 gün esasına göre hizmet akdi ile dönemin prime esas asgari ücreti ile çalışmış olduğunun tespitine, Fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: 1.Davalı Mirasçıları Vekilinin İstinaf Sebepleri Davacının 2002 yılının 10 uncu ayından itibaren müvekkillerin murisi yanında haftada 2 gün süre ile çalışmış olup kanun gereği sigortalı sayılamayacağını, 2014 yılı başından itibaren işe tam gün süreli olarak çalıştığını ve sigortasının yaptırıldığını, davalı veya komşu işyeri çalışanı olmayan, gerçeğe aykırı davacı tanık beyanlarına itibar edilerek oluşturulan kararın kanuna aykırı olduğunu, davacı tanıklarının beyanlarının davacı iddialarıyla dahi çelişmekte olduğunu, dosyada dinlenen tanıkların davalı işyeri veya komşu işyeri çalışanı dahi olmadığını, davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığını, mahkemenin kararına dayanak oluşturan bilirkişi raporunun uzman bilirkişi tarafından düzenlenmediğini, mesleği avukatlık olan bilirkişinin sosyal güvenlik konusunda uzmanlığı olmadığını, 2.Davalı Kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri Mahkemece dinlenen tanıkların hizmet tesbiti davalarında dinlenecek tanık sıfatında olup olmadığının yeterince araştırılmadığını, dinlenen tanıkların ifadelerinin kesin ve net ifadeler olmadığını, davanın kamu düzenine ilişkin olup her türlü araştırmanın re'sen yapılması gerektiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuşlardır. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; prime esas kazanç tutarını ispatlanmış olduğu bu nedenle kısmen kabul kararı verilmesi ve aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. Davalı mirasçıları vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davacının 01.10.2002 - 27.08.2017 tarihleri arasında çalıştığının, 01.10.2002 - 2012 arası haftanın 3 günü, 2012/8-2017 arası ise haftanın 5 günü kesintisiz olarak çalıştığının tespiti ile son ücretinin 2.000,00TL olduğunun tespiti istemine, ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun; 288 inci maddesi, 289 uncu maddesi, 292 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin birinci fıkrasında, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin 9 uncu fıkrası ile 77 ve 80 inci maddeleri, 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. ... ...