Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/12172 E. 2023/12755 K.
Konu: Hizmet Ve Prime Esas Kazancın Tespiti
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/12172
- Karar No
- 2023/12755
- Karar Tarihi
- Konu
- Hizmet Ve Prime Esas Kazancın Tespiti
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2178 E., 2023/829 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 33. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/164 E., 2021/104 K. Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılardan Kurum, ..., ... ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılardan Kurum, ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalılar murisi ...’un Ayten Sokak No:17 ... adresindeki evinde 1989 yılı sonundan itibaren hizmetçi hasta bakıcı olarak kesintisiz çalıştığını, çalışmasının kişinin vefatı ile 05.11.2013 tarihinde sona erdiğini, son maaşının 2.000,00 TL olduğunu belirterek davacının sigortalılığının, dava konusu hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir. II.CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; ev hizmetlerinin Yasa kapsamında olmadığını, İlker ...'un ölü olduğunu, ayrıca davalıların babası ...'un eşi ...’un 13.09.2012 vefat tarihine kadar birlikte kaldığını bu sebeple ... yanındaki çalışmanın tesbiti için bu kişinin mirasçılarına da dava açılması gerektiği, davacının çalışmasının 1989 da başlamadığını kesintisiz de olmadığını, ...'un vefatından bir süre önce 3 gün davacının, 4 gün ise Nurcan isimli kişinin ev hizmeti yaptığını, kişi başı 1.000,00 TL ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüyle davacının 11.11.1995 tarihinden 30.10.2010 tarihine kadar tam zamanlı 30.10.2010 tarihinden 05.11.2012 tarihine kadar haftada üç gün kısmi zamanlı 05.11.2012 tarihinden 05.11.2013 tarihleri arasında da tam zamanlı prime esas alt kazanç üzerinden davalılar yanında ev hizmetlerinde çalıştığının tespitine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum, ..., ... ve ... vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurumca yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar ..., ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının ilgili mevzuat hükümleri gereğince sigortalı sayılabilmesinin mümkün olmadığını, davacı tanıklarının tanık beyanlarının tamamen asılsız olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, Mahkemenin eksik inceleme ve araştırma neticesinde karar verdiğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarından davacının davalıların murisleri olan Dilhan ve ...'un evinde Mahkemece hüküm altına alınan şekilde çalışmasının sabit olduğu, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum, ..., ... ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. Diğer davalılar ..., ... ve ... vekilleri istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davacının 1989 yılı sonundan itibaren hizmetçi ve hasta bakıcı olarak kesintisiz 05.11.2013 tarihine kadar çalıştığının ve son maaşının 2.000,00 TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun; 288 inci maddesi, 289 uncu maddesi, 292 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 nci maddeleri 2.5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası ile 80 inci maddesinin birinci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 77 nci maddesinin birinci fıkrası 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılardan Kurum, ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi