Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2026/5498 E. 2026/8192 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2026/5498
Karar No
2026/8192
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/3 98... /376 K SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin düzeltilerek onanması Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanma şartları oluşmadığına ve yardım hükümlerinin uygulanması gerektiğine, Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve delil değerlendirmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararının kanunun aradığı şartları taşıdığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümlerde aşağıda belirtilenler dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "26.12.2023" yerine "27.12.2023" olarak gösterilmesi,

2. Sanıklara verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” yerine, infazı kısıtlar şekilde "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtarına” ibaresinin yazılması, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünde, gerekçeli karar başlığında suç tarihi kısmından "27.12.2023" ibaresinin çıkartılarak yerine "26.12.2023" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının sanıklara verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde yer alan "çevrilebileceğinin" ibaresinin çıkarılarak yerine "çevrileceğinin" ibaresinin yazılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2026/5498, K. 2026/8192, T. 08.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2026-5498-e-2026-8192-k-ceedec9e3922