Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2026/4342 E. 2026/7539 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/235 E., 2026/290 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 5. Suçun unsurlarının oluşmadığına, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların belirlenmesine ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

İkinci kez tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/1282 Esas ve 2022/1179 Karar sayılı ilamında tekerrür uygulamasına esas alınan İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1577 Esas ve 2019/1270 Karar sayılı ilamına konu kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılması olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek başka bir ilamının da bulunmadığı ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2017 tarihli ve 2016/178 Esas, 2017/1360 Karar sayılı ilamının birinci kez tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasının dokuzuncu paragrafının çıkartılarak, yerine " Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2017 tarihli, 2016/178 Esas, 2017/1360 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.