Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/8916 E. 2026/11598 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2025/8916
Karar No
2026/11598
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/264 E., 2025/429 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Dairemizin bozma kararı üzerine, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Soruşturma safhasında yapılan işlemlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, 2. Olay tutanağının gerçeği yansıtmadığına, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığına, İlişkindir. III. GEREKÇE Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli olan araştırmaların yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. A. 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca fiili işlediği tarihte on sekiz yaşından küçük olan sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi, B. Suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesine aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının ilgili bölümlerinden; 1. 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, 2. Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "Adli para cezasının ödenmemesi halinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edileceğine" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2025/8916, K. 2026/11598, T. 16.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2025-8916-e-2026-11598-k-ae8835ded95b