Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/5461 E. 2024/16209 K. – Kenevir Ekme

Konu: Kenevir Ekme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5461
Karar No
2024/16209
Karar Tarihi
Konu
Kenevir Ekme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/287 E., 2022/349 K. SUÇ : Kenevir ekme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; 1. Sanık ...'ın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanıklar ... ve ...'in esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ...'nın temyiz sebepleri özetle: 1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Ele geçirilen bitkilerin kenevir olduğunu bilmediğine, 3. Ele geçen kenevirlerin dişi olup olmadığına ve tamamında esrar bulunup bulunmadığına dair ayrıntılı rapor alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle: 1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Diğer sanık ... ile birlikte, doğal açıklık alanda tesadüfen gördükleri hint kenevirlerini kullanmak amacıyla sulamaya karar verdiklerini ancak sulayamadan yakalandıklarına, 3. Ele geçen kenevirlerin dişi olup olmadığına ve tamamında esrar bulunup bulunmadığına dair ayrıntılı rapor alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine, 6. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanması gerektiğine, İİişkindir. C. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle: 1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Diğer sanık ... ile birlikte, doğal açıklık alanda tesadüfen gördükleri hint kenevirlerini kullanmak amacıyla sulamaya karar verdiklerini ancak sulayamadan yakalandıklarına, 3. Ele geçen kenevirlerin dişi olup olmadığına ve tamamında esrar bulunup bulunmadığına dair ayrıntılı rapor alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ile sanıklar ... ve ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunun temel cezasının "dört yıldan on iki yıla kadar hapis cezası" olduğu ve adli para cezası öngörülmediği gözetilmeden, sanıklar hakkında temel ceza olarak hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi suretiyle yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması, hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünün (B) bölümünde açıklanan nedenle, Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik, sanık ... müdafiinin ile sanıklar ... ve ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlerin; Hüküm fıkralarının; A. Sanıklar ... ve ... hakkında, temel cezaların belirlenmesine ilişkin (C-1) ve (D-1) başlıklı kısımlarındaki "VE 500 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI" ibarelerinin, takdiri indirim uygulanmasına ilişkin (C-2) ve (D-2) başlıklı kısımlarındaki "VE 416 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI" ibarelerinin ve gün para cezasının paraya çevrilmesi, taksitlendirme ve sonuç cezaya ilişkin (C-3), (C-4), (C-5), (D-3), (D-4), (D-5) başlıklı kısımlarının hüküm fıkralarından çıkarılması ve madde numaralarının teselsül ettirilmesi, B. Sanık ... hakkında, temel cezanın belirlenmesine ilişkin (B-1) başlıklı kısmındaki "VE 500 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI" ibaresinin ve gün para cezasının paraya çevrilmesi, taksitlendirme ve sonuç cezaya ilişkin (B3), (B-4), (B-5) başlıklı kısımlarının hüküm fıkralarından çıkarılması ve madde numaralarının teselsül ettirilmesi, Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/5461, K. 2024/16209, T. 06.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2023-5461-e-2024-16209-k-d0526aa7bc7e