Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/4937 E. 2023/3530 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/176 E., 2022/240 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2013/220 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğunun uygulanmasına karar verilmiştir. B. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.04.2022 tarihli ve 2019/8610 Esas, 2022/5002 Karar sayılı kararı ile; "Sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. C. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2012/176 Esas, 2022/240 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğunun uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın hakkında ölüm nedeniyle düşme kararı verilen kardeşi Hamza ile uyuşturucu madde ticareti yaptığının tespiti üzerine sanık ...'ün ikametinde yapılan aramada siyah 2 adet poşet içerisinde 213.18 gr esrar maddesi ile hassas terazi, soba içinde kağıt içerisinde uyuşturucu madde parçacıklarının tespit edildiği, bu kağıt ile yıkık binada ele geçirilen fişeklerin sarılı olduğu kağıtların benzer kağıt parçacıklarından elde edildiğinin anlaşıldığı olayda evinde ve evinin eklentisi konumunda olan kümes üzerinde esrar maddesi ele geçirilmesi, bu maddelerin ayrı poşetler halinde bulundurulması, evinde hassas terazi ele geçirilmiş olması, metruk binada ele geçirilen 25 adet fişekin hassas tartı kullanılarak birbirine yakın gramajda oluşturulması, sanık ...'ün evinde sobanın içinde ele geçirilen ve içinde esrar maddesi kırıntıları olan kağıt parçalarını sanık ...'un kendisine ait olduğunu kabul ettiği ve evinin karşısında yıkık evde ele geçirilen 25 adet fişek tabir edilen esrar maddelerinin sarılı olduğu kağıtlar ile ekspertiz raporu ile benzer olduğunun tespit edilmesi hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanıklar ... ve ...'un eylem birliği içerisinde uyuşturucu madde ticareti yaptıkları gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2012/176 Esas, 2022/240 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.