Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/18563 E. 2024/24458 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/18563
- Karar No
- 2024/24458
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma 2. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen yukarıda belirtilen kararın, ayrıca sanığa tebliğ edilmediği, sanık müdafiine 07.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve süresinde temyiz edilmediğinden bahisle 04.09.2020 tarihinde kesinleştirildiği, Sanık ...'nın ise öğrenme üzerine temyiz ettiği fakat 01.03.2021 tarihinde sanığın temyiz isteminin reddine dair Ek Karar verildiği anlaşılmakla ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 sayılı kararında açıklandığı üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/son maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 35/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair 01.03.2021 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede: Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ve kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Ek kararın adil yargılanma hakkını ihlal etmesi nedeniyle kaldırılması gerektiğine, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. A. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları“nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafıinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan; 1. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 2. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranıldığı, 3. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan; Gerekçe bölümünde (A) 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları“nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafıinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan; Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafından "ihtarına (ihtar edildi)" ibaresinin çıkartılarak yerine "...tamamının tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi, 2. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 ncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 gününde karar verildi