Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/8532 E. 2026/11400 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/8532
- Karar No
- 2026/11400
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/41 E., 2020/130 K. SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma
Sanık müdafii, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını özendirme suçundan beraat kararı verildiğinden bahisle vekalet ücreti isteminde bulunmuş ise de; Bölge Adliye Mahkemesince bu talep yönünden bir karar verilmemesi nedeniyle belirtilen husus inceleme dışı tutulmuştur.
Sanık hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma ve kenevir ekme suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Eksik inceleme yapıldığına, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında "Kenevir Ekme" Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları''nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı kanunun 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin yerinde olmadığı değerlendirilmiştir. B. Sanık Hakkında "Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma" Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka
uygun olarak toplandığına ve değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama işleminin fiilen gerçekleştiği ikamet ile arama kararında belirtilen adresin aynı adres olup olmadığı dosyaya yansıyan delillerle net olarak tespit edilememiş ise de, sanığın telefonunda CMK'nın 134. maddesine göre yapılan incelemede uyuşturucu madde ticaretine yönelik yazışmalarının olduğu ve hukuka uygun olarak aracında ele geçen uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR A. Sanık Hakkında "Kenevir Ekme" Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında "Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma" Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2026 tarihinde karar verildi.