Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/250 E. 2026/4642 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/250
Karar No
2026/4642
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1215 E., 2018/777 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM: Mahkûmiyet (İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesinini birinci cümlesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine, 4. Eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir. III. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Sanık ... ve hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kesinleşen temyiz dışı sanık ...'nin beyanları, sosyal inceleme raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin Diyarbakır Çocuk Hastalıkları Hastanesi, Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları şubesince tanzim olunan 11.04.2016 tarihli rapor içeriği ve Dicle Üniversitesi Hastaneleri, Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından oy çokluğuyla tanzim olunan 16.01.2017 tarihli rapor içeriği arasında çelişki bulunduğundan, sanık hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulması, Kabule göre de;

2. 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinde “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, yaşı küçük sanık hakkında tayin olunan adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/250, K. 2026/4642, T. 09.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-250-e-2026-4642-k-9015947c2042