Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/2038 E. 2026/11031 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1841 E., 2019/10 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Hukuka aykırılıkların düzeltilerek temyiz isteminin esastan reddiylehükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce düzenlenen uzmanlık raporuna göre, yapılan incelemede uyuşturucu maddenin tamamının kullanıldığı, şahit numune olarak alıkonulan veya iade edilen uyuşturucu maddenin bulunmadığı anlaşılmakla; Tebliğname'nin 1. numaradaki görüşüne iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesi uyarınca artırım yapılırken "a" bendinin karar yerinde yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılmasının, 2. Sanığa verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği”ne ilişkin ihtar yerine yazılı şekilde karar verilerek TCK'nın 52/4- son maddesine aykırı davranılmasının, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan "188/4" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine, "188/4-a" ibaresinin eklenmesi, 2. Hüküm fıkrasının sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında, "tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere, "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2026 tarihinde karar verildi.