Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/15973 E. 2024/23501 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik eleştiri suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair delil olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ve TCK'nın 58. maddesinin uygulanması hukuka aykırı olduğuna, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, İlişkindir. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamı ile "Hükümlü veya tutuklunun kaçması" suçuna ilişkin olduğu, hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinde yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında belirtilen yasal düzenleme uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip değerlendirilmediğinin araştırılması, sonucuna göre ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen para cezasının hapse çevrilerek 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi uyarınca infaz edileceğine karar verilerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4-son maddesine aykırı davranılmasının, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmının tamamen çıkartılmasına ve yerine "Sanığa verilen adli para cezasının sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının 1'er aylık taksitler halinde tahsil edilmek üzere 24 eşit taksitle infazına, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.