Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/15190 E. 2024/23749 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: A. Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Fotoğraf teşhis işleminin hukuka aykırı olduğuna, 4. 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediğine, 5. İkinci kez mükerrir sayılmasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. A. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, B. Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, sanık hakkında birinci kez tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/11 Esas ve 2011/630 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 25.07.2018 olduğu, ikinci kez tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/227 Esas ve 2018/468 Karar sayılı ilamına konu suçun ise 25.07.2018 tarihli kesinleşmeden önce 09.09.2017 tarihinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; şartları oluşmadığı halde sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna ilişkin kabulün hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına "...tamamının bir defada tahsil edileceği" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" ibaresinin eklenmesi, B. Tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması ve yerine "Sanığın, Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/227 Esas ve 2018/468 Karar sayılı ilamı ile almış olduğu 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nun 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmasına, sanığa verilen cezanın aynı Kanunun 58/6-7. maddeleri uyarınca MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin yazılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.