Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/13161 E. 2024/25657 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/13161
- Karar No
- 2024/25657
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/764 E., 2022/1351K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması-Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. B. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; 1. Atılı suçu işlemediğine, 2. Arama kararı bulunmadığına, 3. Sanığın kastının bulunmadığına, 4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5. 5237 sayılı TCK 'nın 188/6. maddesinin tatbiki gerektiğine, İlişkindir. C. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, İlişkindir. D. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; 1. Atılı suçu işlemediğine, 2. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 3. Ele geçen maddenin kişisel kullanım sınırının altında olduğuna, 4. 5237 sayılı TCK 'nın 188/4-a ve 43. maddelerinin uygulamasının hatalı olduğuna, İlişkindir. E. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; 1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ; Sanıklar ... ve ... hakkında temel ceza belirlenirken zincirleme suç kapsamında sanığın üç eyleminin sabit olduğu nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince cezasından 1/4'ten daha fazla oranda artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık ...'ün zincirleme suç kapsamında 4 eyleminin sabit olduğu nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince cezasından 1/4 oranından daha fazla yapılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, yukarıdaki eleştiriler ile aşağıda belirtilenler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, C. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca 24 eşit taksitle ödeneceğine karar verildikten sonra ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek aynı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 17.07.2022 tarihinde vefat ettiğinin tespit edilmesi ve sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK' nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A. 5237 sayılı TCK 'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler gözetilerek sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibarelerinin yazılması, B. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümlerine ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibarelerinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği sanığın ölümü nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.