Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/11083 E. 2024/16 K. – Kenevir Ekme

Konu: Kenevir Ekme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11083
Karar No
2024/16
Karar Tarihi
Konu
Kenevir Ekme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/258 E., 2022/68 K. SUÇ : Kenevir ekme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2015 tarihli ve 2015/379 Esas, 2015/592 Soruşturma sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2015 tarihli ve 2015/400 Esas, 2015/373 Karar sayılı kararı ile, sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. C. Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2015 tarihli ve 2015/400 Esas, 2015/373 Karar sayılı kararının SSÇ müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.11.2021 tarihli ve 2020/22432 Esas, 2021/11644 Karar sayılı kararı ile; "... Sanığın kullanımında olan arazide olay tarihinde dikili olarak ele geçirilen 572 kök kenevirin miktarına bağlı olarak önemi, değeri ve oluşturduğu tehlikenin ağırlığı gözetildiğinde, alt sınırdan fazla uzaklaşmayı gerektiren bir neden bulunmadığı halde, TCK’nın 3/1 ve 61. maddelerine aykırı olarak temel hapis cezasının fiille orantılı olmayacak şekilde alt sınırdan fazla uzaklaşılarak 9 yıl olarak belirlenmesi, ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. D. Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/68 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ SSÇ müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Suça sürüklenen çocuğun ikamet ettiği evin bahçesinde kenevir ekimi yaptığı yönünde gelen istihbari bilgi üzerine belirtilen adreste bulunan evde ve eklentilerinde yapılan aramada, evin arkasında bulunan bahçe içerisinde etrafı görünmemesi için kuru dal ve kamışlarla çevrilmiş, gübrelenmiş, sulanmış ve bakımı yapılmış, kişisel kullanım sınırının çok üzerinde ekili vaziyette kenevir bitkisi ele geçirilen olayda, sanığın eylemine uyan 2313 sayılı Yasa'nın 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılmasına, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğundan 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezasında 1/3 oranında indirim yapılmasına, suçunu ikrar etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, SSÇ müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/68 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden SSÇ müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/11083, K. 2024/16, T. 08.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-11083-e-2024-16-k-723aaca5215c