Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/7122 E. 2022/12020 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/7122
Karar No
2022/12020
Karar Tarihi

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma Hükümler : a) Mahkûmiyet: Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesi 12/11/2019 tarih, 2019/295 esas ve 2019/595 karar b) İstinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Sanıklar müdafilerinin temyiz incelemelerinin duruşmalı yapılmasına yönelik isteklerinin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmiştir. CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar ve müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenlerin dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-) Sanıklara verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksit ile alınmasına, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geriye kalanın tek seferde alınacağına karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” hususu belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, 2-) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesi hükmünün; 1-) Hüküm fıkralarında, sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragraflarına“... tamamının bir defada tahsil edileceği... ” ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ibaresinin eklenmesi, 2-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde “.. tarihli iptal kararından" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerden” ibaresinin yazılması, Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİNE, Hükmolunan ceza miktarları ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/7122, K. 2022/12020, T. 21.11.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-7122-e-2022-12020-k-91f986f76f77