Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/20171 E. 2025/2577 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1046 E., 2018/1219 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2019/9608 esasında kayıtlı Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/83 Esas, 2015/26 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Her türlü şüpheden uzak, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında, 01.09.2015 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma eyleminden dolayı 14.09.2015 tarihli iddianame ile temyiz konusu bu davanın açıldığı; sanığın 05.09.2015 tarihinde işlediği iddia olunan eyleminden dolayı da 18.09.2015 tarihli iddianame ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açıldığı ve birlikte incelenen Dairemizin 2019/9608 esasında kayıtlı Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/83 Esas, 2015/26 Karar sayılı dosyasında derdest olduğu anlaşılmakla; Her iki dosyanın suç tarihleri dikkate alınarak, belirtilen davaların birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.