Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/13727 E. 2026/5910 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/13727
Karar No
2026/5910
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/449 E., 2017/633 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Temyiz incelemesi, sanık müdafiinin süresindeki talebi üzerine duruşmalı olarak yapılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 5. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, 6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, İlişkindir. III. GEREKÇE Dosya kapsamına göre, ... kullandığı tahlil raporu ile de tespit edilen sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen ve kişisel kullanım sınırında olan uyuşturucu maddeyi kullanma amacı dışında bulundurduğuna dair sanığın savunmasının aksine tanıklar ... ve ...'ün soyut beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiilinin“kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı TCK'nın 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.01.2017 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

29.04.2026 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ..'ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 30.04.2026 tarihinde açık olarak okundu.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/13727, K. 2026/5910, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-13727-e-2026-5910-k-a235c8d7876e