Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2026/5896 E. 2026/6457 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/5896
- Karar No
- 2026/6457
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/1391 E., 2026/1561 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 10. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/323 E., 2025/33 K.
Dava, tavzih isteğine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2020/535 Esas, 2022/515 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.04.2024 tarihli ve 2023/117 Esas, 2024/1177 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddedildiği, karara karşı davacı ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 14.01.2026 tarihli ve 2025/6063 Esas, 2026/188 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Davalılar vekilinin 23.03.2026 tarihli dilekçesi ile; yargılama sırasında ölen davalı ...'ın mirasçılarından eşi ...'ın da 15.06.2022 tarihinde öldüğü, yargılama sırasında ibraz edilen veraset ilamına göre geriye mirasçı olarak diğer davalıların kaldığı, taraf teşkilinin sağlandığı, ancak İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında ...'ın adının da davalılar arasında yer almasının hatalı olduğu ileri sürülerek bu hususta tavzih talebinde bulunulmuş, İlk Derece Mahkemesinin 02.04.2026 tarihli ek kararı ile tavzih isteğinin kabulüne karar verilmiş; tavzih kararının davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflardan birinin ölümü halinde karar başlığında bu husus belirtilerek mirasçılarının adlarının yazılması gerektiği, bu durumun tebliğ ve hükmün infazını etkileyeceği, ancak hükmün infaz kabiliyetini değiştirmediği gibi infazı açıklayıcı nitelikte olduğu, tavzihin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddeyi karşıladığı, ek kararın yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.