Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2026/506 E. 2026/3551 K.

MAHKEMESİ: Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/173 E., 2025/1117 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Keşan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/203 E., 2024/446 K.

Bölge Adliye Mahkemesi asıl ve ek kararı davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili; muris ...'ın 7 85... parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payını mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak ...’a temlik ettiğini, ...’ın taşınmazdaki toplam 2/3 olan payının tamamını davalıya muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazdaki 1/3 payın tapu kaydının davacının miras payı oranında iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; iddianın doğru olmadığını, işlemin gerçek satış olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava değerinin karar tarihi itibariyle istinaf kanun yolu kesinlik sınırı olan 28.250 TL'nin altında kaldığı gerekçesi ile HMK 352/1-b maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2025 tarihli ek kararı ile 25.11.2025 tarihli kararın kesin olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Miktar veya değeri istinaf kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341. maddesi uyarınca istinaf edilemez. İstinafa konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 352/1-b hükmü uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bununla birlikte, 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

Öte yandan; muris muvazaası hukuki nedenine dayalı olarak pay oranında açılan tapu iptali ve tescil davalarında dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda; dava konusu 7 85... parsel sayılı taşınmazda murisin temlik ettiği 1/3 payın dava tarihi itibariyle keşfen tespit edilen değeri 44.221,77 TL olup davacının 1/3 miras payına 14.740,59 TL isabet ettiği, belirlenen değerin dava tarihi 17.09.2020 itibariyle istinaf sınırı olan 5.390. TL'nin üzerinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan incelenmesi gerekirken istinaf başvurusunun değerden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2025 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz isteminin reddine ilişkin 18.12.2025 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 25.11.2025 tarihli kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, Dosyanın kararı veren Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.