Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/6393 E. 2026/4436 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1732 E., 2025/2037 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/337 E., 2025/321 K.

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı bedel istemine ilişkindir. Davacı vekili; davacı murisi ...'ın 39 38... parsel sayılı taşınmazını 27.04.2014 tarihinde torunu olan davalıya satış göstermek suretiyle devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin taşınmazını satma ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücü bulunmadığını, kısa aralıklarla akrabalar arası devirler yapılarak yeniden davalı adına tescil edilen taşınmazın az bir zaman sonra da dava dışı kişiye temlik edildiğini ileri sürerek taşınmaz bedelinin denkleştirici adalet ilkesi gereği karar tarihine en yakın güncel değerinin tespiti ile davalıya temlik tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte payı oranında davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; tarafların gerçek iradelerine uygun olarak yapılan gerçek bir hukuki işlem bulunduğunu, davalının taşınmazı satın aldıktan sonra yakın akrabaları da dahil olmak üzere taşınmazını başka kişilere devretmesi olgusunun mirasçılardan mal kaçırma olarak değerlendirilemeyeceğini, murisin nakit paraya ihtiyaç duyduğunu ve taşınmazlarını satmak istediğini, davalının da sigortadan elde ettiği tazminat parası ile taşınmazı satın aldığını, satış bedelini de muris dedesine elden teslim ettiğini, muris ile davacı dışındaki diğer kızlarının ilgilendiğini, murisin başka taşınmazlarını da dava dışı yeğenine sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; temlikin muvazaalı olduğu sonucuna varılamadığı, murisin gerçek iradesinin mirastan mal kaçırma olduğu yönünde somut bir olgunun ortaya konulamadığı, işlemin gerçek satış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunmadığı, mal satmaya ihtiyacının olmadığı, davalı tarafından taşınmaz bedelinin ödendiğinin yöntemince kanıtlanamadığı, temlikin muvazaalı ve mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olduğu sonucuna varıldığı, muris muvazaası iddiasının sabit bulunduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı duruşma istekli olarak davalı vekili tarafından ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmekle, duruşma talebi değerden reddedilip; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının davacıdan; 16.517,14 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.