Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/6229 E. 2026/4158 K.

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1266 E., 2025/1462 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Vakfıkebir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/164 E., 2025/52 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 09.10.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin değerden reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle ve temyiz süresinden sonra verilen ek dilekçe ile duruşma talebinde bulunulmakla, duruşma talebi süreden reddedilip; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Dosya içeriğine göre; çekişme konusu taşınmazların dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değerleri toplamı olan 917.031,25 TL üzerinden her bir davacının ayrı ayrı tapu iptal-tescile ve tazminata hükmedilen 6/96'şar paylarına isabet eden toplam değerin 57.314,45 TL olduğu, her bir davacı yönünden ayrıca 5.675,75 TL ecrimisile hükmedildiği; bu değerlerin toplamının ise 62.990,20 TL olduğu, anılan miktarların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik ek 1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, dava tarihi 2020 yılı itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

- K A R A R - Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.10.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı 3.570,86 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.