Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/5672 E. 2026/4557 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5672
Karar No
2026/4557
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1201 E., 2025/2309 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/574 E., 2025/113 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasçılar arasında pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında davacılar ve davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Öte yandan; HMK'nın Ek madde 1/2 hükmünde "2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dava konusu olup temyize de konu edilen 48 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümün dava tarihi itibariyle değeri 2.392.500,00 TL olup her bir davalıya devredilen 1/2 payın değeri olan 1.196.250,00 TL'den davacıların her birinin 48/336 miras paylarına isabet eden değerin 170.892,85 TL olduğu, anılan değerin dava tarihi itibariyle (2023) 238.730,00 TL olan temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır. -K A R A R -

Açıklanan sebeple; İlk Derece Mahkemesinin hüküm kısmının 1-a bendinde çekişme konusu taşınmazın 1 nolu bağımsız bölüm yerine 2 nolu bağımsız bölüm olarak yazılması doğru değil ise de; bu hususun mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu gözetilerek,

Davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/5672, K. 2026/4557, T. 03.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-5672-e-2026-4557-k-9005c4fa5558