Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/5621 E. 2026/4085 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/552 E., 2025/1718 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/241 E., 2022/437 K.

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Davacılar vekili; tarafların kardeş olduklarını, ortak murisleri olan babaları ...’a ait Edirne ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 12... parsel sayılı taşınmazın murisin vefatından çok kısa bir süre önce 29.06.1998 tarihinde davalı ...'a ölünceye kadar bakma akdi ile devredildiğini, devre esas işlemin bakma akdi olarak gösterilmesine rağmen asıl amacın bağış olup davacı mirasçılardan mal kaçırmak gayesiyle tapuda gerçek iradelerini yansıtmayan bir şekilde bakma akdine dayalı işlem yapılmışcasına gösterildiğini, murisin temlik tarihinden kısa bir süre sonra 23.11.1998 tarihinde vefat ettiğini, kanser hastası olan murisin işlem sırasında hastalığının iyice arttığını, mal kaçırmak amacıyla örf ve adetler gereğince kız çocuklarına mal bırakmama adına bu devrin gerçekleştiğini beyanla tapu kaydının iptali ile miras payı oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini ralep etmiştir.

Davalı vekili; davanın yasal süresinden sonra açıldığını, aksi kabulle esasa girilecek olsa dahi murisin ölümünden uzun bir sürenin geçmesinden sonra dava açılmasının 4621 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın muris ... adına kayıtlı iken 29.06.1998 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile davalı mirasçıya temlik ve tescil edildiğini, zira işlemin yapıldığı tarihte kanser hastası olan murisin bakıma ve gözetime ihtiyaç duyduğunu, bu hususun davacının da kabulünde olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin, birlikte ikamet ettikleri dava konusu taşınmazı bakım karşılığı devrettiği, tarla olan taşınmazların devri de mümkünken yalnızca murisle ikamet edilen dava konusu taşınmazın devrinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, özellikle daha tarafsız olacağı değerlendirilen tanık ...'ın beyanından ve diğer tanıkların ortak beyanından taşınmaz devrinin gerçek bir bakım karşılığı olduğu, asıl olan murisin iradesine üstünlük tanınması gerektiği, ölünceye kadar bakım akdi tarihi de dikkate alındığında ispat külfeti üzerinde olan davacılarca ölünceye kadar bakma akdinin mirasçılardan mal kaçırma maksatlı yapıldığının ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacılar ile muris arasında murisin mal kaçırmasını gerektirecek bir husumetin bulunmadığı, murisin, davalıya devredilen dava konusu taşınmaz dışında terekesinde başkaca mal varlığının da bulunduğu, murisin davalı oğlu ile aynı evde yaşadığı, devir tarihinde 65 yaşında ve kanser hastası olan murisin bakıma ihtiyacının olduğu, bakımının davalı tarafından yerine getirildiği, murisin hastalığının birkaç yıl sürdüğü, geçen süreç içerisinde davalının bakım borcunu yerine getirmediği yönünde murisin herhangi bir yakınmasının olmadığı, akdin mal kaçırma amaçlı olduğunun davacı tarafça kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-K A R A R- Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.