Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2032 E. 2026/3312 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2032
Karar No
2026/3312
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/125 E., 2022/213 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2014/273 Esas, 2015/134 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2018/8426 Esas, 2019/4677 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine verilen Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ve 2019/125 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; eksik cezaya hükmedildiğine. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kastın bulunmadığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, ilişkindir

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen etki tepki dengesini sanık lehine değiştirecek haksız söz veya davranış bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelemesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ve 2019/125 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/2032, K. 2026/3312, T. 27.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-2032-e-2026-3312-k-93a276b74949