Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1761 E. 2026/3709 K. – Neticesi Sebebiyl

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/659 E., 2025/780 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2015/329 Esas, 2015/522 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 07.10.2019 tarihli ve 2019/9174 Esas, 2019/17804 Karar sayılı ilâmı ile sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve katılandaki yaralanmanın niteliğinin kesin olarak tespit edilmesi bakımından en yakın adli tıp şube müdürlüğünden raporunun aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2025 tarihli ve 2019/659 Esas, 2025/780 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/1-(d), 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezasının 1 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. ... II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; cezanın alt sınırdan belirlenmesinin hatalı olduğu ve üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasına, vesaire ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı, sonuç ceza miktarı göz önüne alındığında lehe hükümlerin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, kazanılmış hakka ilişkin paragrafta uygulanması gereken kanunun "1412 sayılı Kanun" yerine "5271 sayılı Kanun" olarak belirtilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2025 tarihli ve 2019/659 Esas, 2025/780 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının kazanılmış hak uygulanmasına ilişkin paragrafından "5271 sayılı CMK'nın" ibaresinin çıkarılıp yerine "1412 sayılı Kanun'un" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde karar verildi.