Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1550 E. 2026/3498 K. – Kasten Öldürmeye

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/350 E., 2025/684 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.05.2025 tarihli ve 2024/3013 Esas, 2025/4060 Karar sayılı kararıyla hükmün "haksız tahrikin ve teşebbüsün derecesi" yönünden bozulmasına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2.... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2025 tarihli ve 2025/350 Esas, 2025/684 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna ve delil yetersizliğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.a) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında makul ile azami oran arasında makule yakın bir ceza belirlenmesi gerektiğini belirten Dairemizin 20.05.2025 tarihli ve 2024/3013 Esas, 2025/4060 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına rağmen, bozma ilâmını etkisiz kılacak şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari ile makul oran arasında bir ceza belirlenmesi gerektiğini belirten Dairemizin bozma ilâmına uyulmasına rağmen, bozma ilâmını etkisiz kılacak şekilde makul oranda haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği, isabet sayısı, suçta kullanılan tüfeğin öldürmeye elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2025 tarihli ve 2025/350 Esas, 2025/684 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2026 tarihinde karar verildi.