Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/8610 E. 2026/4388 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/331 E., 2025/352 K. SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/362 Esas, 2022/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/138 Esas, 2023/268 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2025 tarihli ve 2023/4864 Esas, 2025/1883 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığın eyleminin kasten yaralama neticesinde ölüme sebep olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi ve koşulları oluşmadığı halde sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2025 tarihli ve 2025/331 Esas, 2025/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4, 62... . maddeleri uyarınca 14... ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d maddesi uyarınca nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması ve sanık lehine haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine,

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, fazla ceza tayinine, haksız tahrike, beraate ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından yaralama kastıyla gerçekleştirildiğinin ancak neticesinde maktulün ölümüne neden olduğunun saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanığın eylemiyle orantılı şekilde belirlendiği, somut olayda sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2025 tarihli ve 2025/331 Esas, 2025/352 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.