Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/8062 E. 2026/4237 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 1997/174 E., 1997/168 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2025 tarihli ve 1997/174 Esas, 1997/168 Karar sayılı ek kararı ile uyarlama yargılaması sonucu hükümlü hakkında: 1. Maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 31/3 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 31/3 ve 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; 1. 765 sayılı (Mülga) Türk Ceza Kanunu uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükümlerin, 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, hükümlüye müdafi tayin edildikten sonra duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Kabule ve uygulamaya göre de; a.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarihli ve 2008/1-89 Esas, 2008/158 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkûmiyet hükümlerinin gerekçesinde, 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı Kanun'un 34. ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

b. Hükümlü hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden, hükümlü hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 5377 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle değişiklikten önceki 31/3. maddesi uyarınca belirlenen ceza miktarından yarı oranında (1/2) indirim yapılması gerekirken, yazılı biçimde (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

c. Suç tarihinde 18 yaşından küçük ve çocuk olan hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca 53/1. maddesi hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

d. İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından uyarlama sonucu verilen kararda, uyarlama yargılaması öncesi kesinleşen hükümde yer alan müsadere ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi,

e. Karar başlığında maktuller ile katılanın ad ve soyadlarının yazılmaması, Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2025 tarihli ve 1997/174 Esas, 1997/168 Karar sayılı ek kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.