Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/4681 E. 2025/8061 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

Sanık ... hakkında kasten öldürme, kasten yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde; Sanık ... ve müdafiilerinin kanunî süresinde temyiz istemlerinde bulunmuş iseler de, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 04.09.2025 tarihli dilekçede temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükmün incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.

maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2023/409 Esas, 2024/566 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.03.2025 tarihli ve 2025/651 Esas, 2025/827 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık ... müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi ile sınırlı yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2025 tarihli ve 2025/10-67 Esas, 2025/184 Karar sayılı ilamında detayları açıklandığı üzere; 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca yargılama merciinin talebi üzerine Baro tarafından kendisine zorunlu müdafii görevlendirilen ve fakat yargılama sonucunda beraat eden sanık lehine Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle vekalet ücretine hükmedilmemesi suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR A. Sanık ... hakkında kasten öldürme, kasten yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen hükümler yönünden: Sanık ... ve müdafiileri kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 04.09.2025 tarihli dilekçede temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1 ve 298/1. maddeleri gereği temyiz istemlerinden vazgeçme nedeniyle sanık ... ve müdafiilerinin temyiz istemlerinin oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden: Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.03.2025 tarihli ve 2025/651 Esas, 2025/827 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi kararının sanık ... lehine vekalet ücreti takdir edilmemesine dair hüküm fıkrasının mahsus bölümünün çıkartılarak yerine "5320 sayılı Kanun'un 13., ilgili Yönetmelik'in 8 ve 9. maddeleri ile A.A.Ü.T.'nin 14/4. maddesi gereğince, beraat eden ve dava dosyasında müdafi ile temsil edilen sanık ... yararına 48.000,00 TL maktu avukatlık ücretinin Hazine'den alınarak sanık ...'a verilmesine, bu hükmün, kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2025 tarihinde karar verildi.