Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/4501 E. 2026/3264 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2025 tarihli ve 94660652-105-34-21702-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2025 tarihli ve 2025/65717 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

II. GEREKÇE 1. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2024 tarihli ve 2024/1030 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; "Hükümlünün özel izne ayrılma talebinde bulunması üzerine, anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 27.11.2024 tarihli kararı ile hükümlünün evvelce firar ettiğinden bahisle talebin reddine karar verilmesini müteâkip, hükümlü tarafından yapılan şikâyetin, hükümlünün firar eyleminin evvelce infaz etmekte olduğu cezanın infazı esnasında gerçekleştirdiği, şu an infaz etmekte olduğu cezaya ilişkin firar eyleminin olmadığı, bu sebeple hükümlünün özel izin hususunda yasal şartları taşıdığı gerekçesiyle kabulüne karar verilip, şikâyetin kabulüne ilişkin karara karşı yapılan itiraz da reddedilmiş ise de,5237 sayılı Kanun'un 7/3. maddesinde yer alan düzenlemeye nazaran, 14.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5275 sayılı Kanun'un 97/3. maddesindeki düzenlemenin, hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olmaması karşısında, hükümlü hakkında derhal uygulanması gerektiği, bu itibarla anılan düzenlemenin hükümlünün firar tarihi itibariyle henüz yürürlüğe girmemiş olmasının hükümlü hakkında uygulanmasına engel teşkil etmediği ve hükümlünün evvelce gerçekleştirdiği firar eylemi nedeniyle özel izne ayrılamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." "Hükümlünün özel izne ayrılma talebinde bulunması üzerine, anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 27.11.2024 tarihli kararı ile hükümlünün evvelce firar ettiğinden bahisle talebin reddine karar verilmesini müteâkip, hükümlü tarafından yapılan şikâyetin, hükümlünün firar eyleminin evvelce infaz etmekte olduğu cezanın infazı esnasında gerçekleştirdiği, şu an infaz etmekte olduğu cezaya ilişkin firar eyleminin olmadığı, bu sebeple hükümlünün özel izin hususunda yasal şartları taşıdığı gerekçesiyle kabulüne karar verilip, şikâyetin kabulüne ilişkin karara karşı yapılan itiraz da reddedilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 7/3. maddesinde yer alan düzenlemeye nazaran, 14.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5275 sayılı Kanun'un 97/3. maddesindeki düzenlemenin, hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olmaması karşısında, hükümlü hakkında derhal uygulanması gerektiği, bu itibarla anılan düzenlemenin hükümlünün firar tarihi itibariyle henüz yürürlüğe girmemiş olmasının hükümlü hakkında uygulanmasına engel teşkil etmediği ve hükümlünün evvelce gerçekleştirdiği firar eylemi nedeniyle özel izne ayrılamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçe ile kanun yararına bozma isteminde bulunulmasına rağmen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2025 tarihli ve 2025/65717 sayılı Tebliğnamesi ekinde dairemize gönderilen dosyanın, kanun yararına bozmaya konu edilen karar ile ilgili olmayıp, "Yağız Tekcan isimli başka bir hükümlünün taksirle bir kişinin yaralanması ile ilgili İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2024 tarihli ve 2024/355 değişik iş sayılı" dosyası olduğu ve bu dosyanın Dairemizin 2025/4501 Esasına kaydedildiği anlaşılmıştır.

2. Hükümlü ... hakkında verilen Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2024 tarihli ve 2024/1030 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2025 tarihli ve 94660652-105-52-2006-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve 2025/66108 sayılı Tebliğnamesi ile dairemize gönderilen dosyanın Dairemizin 2025/3893 Esasına kayıtlı olduğu ve kanun yararına bozma isteminin bu esas numaralı dosya üzerinden incelenip sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, "... isimli hükümlü hakkında verilen İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2024 tarihli ve 2024/355 değişik iş sayılı kararı ile ilgili Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2025 tarihli ve 94660652-105-34-21702-2024-Kyb sayılı evrakı ile yaptığı kanun yararına bozma istemi konusunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozmaya konu yapılan hususta dikkate alınmak suretiyle yetkili ve görevli Yargıtay Ceza Dairesine yeni bir tebliğname düzenlenmek suretiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulması gerektiği değerlendirilmiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.06.2025 tarihli ve 2025/65717 sayılı tebliğname ekinde gönderilen, ancak hükümlü ... ve kanun yararına bozmaya konu karar ile ilgili olmayan, “... isimli hükümlü hakkında verilen ve İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2024 tarihli ve 2024/355 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olan" dosyanın gereğinin yapılması amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.