Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3542 E. 2025/6870 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3051 E., 2024/2371 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/3051 Esas, 2024/2371 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: İstinaf bozması üzerine verilen Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2023/292 Esas, 2024/219 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.10.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığı 2020/800 Esas sayılı ve 22.05.2020 tarihli iddianamede; şüphelinin eşini kasten yaraladığını ve 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi kamu adına talep etmiştir. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesi 28.01.2021 tarih ve 2020/210 Esas, 2021/43 Karar sayılı kararında; sanığın üzerine atılı eşe karşı basit yaralama suçunu işlediğini belirterek ve 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar vermiştir. Sanık 16.03.2022 tarihinde istinaf talebinde bulunmuştur. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi 05.05.2023 tarihli, 2022/973 Esas, 2023/1112 Karar sayılı kararında; Delillerin yeniden değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğini belirterek CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararının Bozulmasına karar vermiştir. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesi 12.03.2024 tarihli ve 2023/292 Esas, 2024/219 Karar sayılı kararıyla; Delilleri değerlendirerek sanığın beraatine karar vermiştir. Bu karar Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekili tarafından sanığın Mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği belirtilerek istinaf etmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi 10.12.2024 tarihli ve 2024/3051 Esas, 2024/2371 Karar sayılı kararıyla; İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine Karar vermiştir. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekili kararı temyiz etmiştir. Dairemizin temyiz talebini oy çokluğuyla Red etmiştir. Dairemizin Red yönündeki kararına katılmıyorum. Şöyleki; Ceza Mahkemesi Kanunu'nda; İstinaf Mahkemesinin Bozma yetkisi sınırlı olarak sayılmıştır. İstinaf Mahkemesinin, delilleri İlk Derece Mahkemesince değerlendirmesi gerekitği belirtilerek yapmış olduğu Bozma, Hukuka Aykırıdır. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin Esastan Red yönündeki Kararının Bozulması gerektiği görüşündeyim. Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 08.10.2025