Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3322 E. 2025/7445 K. – Kasten Yaralama
Konu: Kasten Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/3322
- Karar No
- 2025/7445
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Yaralama
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/311 E., 2024/666 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri gereği 8 yıl olağan, 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu; sanığın atılı suçu 18.03.2014 tarihinde işlediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 02.01.2020 tarihinde kesinleştiği, sanığın 11.08.2020 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca zamanaşımının 02.01.2020 ilâ 11.08.2020 tarihleri arasında 7 ay 8 gün süreyle durduğu, denetim süresinde işlenen suç tarihi olan 11.08.2020 tarihinden itibaren yeniden işlediği anlaşılmakla; suç tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde, son hüküm tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenle Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2024 tarihli ve 2024/311 Esas, 2024/666 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.10.2025 tarihinde karar verildi.