Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2046 E. 2026/3986 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2190 E., 2024/3184 K. SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ... SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2022/833 Esas, 2023/734 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/2190 Esas, 2024/3184 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, kararın gerekçesiz olduğuna, suça sürüklenen çocukların katılanın kaçmasını engellemek suretiyle suça iştirak ettiklerine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi delaletiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılamaları gerektiğine ilişkindir. 2. Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kararın denetime elverişli şekilde yeterli gerekçe içerdiği, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suça sürüklenen çocukların, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek atılı suçu işlediklerine veya suçun işlenmesine yardım ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüphe lehe değerlendirilerek atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltilen husus dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.04.2025 tarihli ve 2025/10-67 Esas, 2025/184 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer verilen; "Beraat eden ve vekil veya müdafii ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir. Bu hüküm, sanığın 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi gereğince yargılama merciinin talebi üzerine Baro tarafından kendilerine zorunlu müdafii görevlendirilen ve yargılama sonucunda beraat eden suça sürüklenen çocuklar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/2190 Esas, 2024/3184 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasına "Beraatine karar verilen ve kendilerini 5271 sayılı Kanun gereğince görevlendirilen zorunlu müdafiiler ile temsil ettiren suça sürüklenen çocuklar ... ve ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 29.800'er TL maktu vekalet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretlerin mahsubu ile bakiye kalan vekalet ücretlerinin hazineden alınıp suça sürüklenen çocuklara verilmesine" şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.