Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3656 E. 2024/4899 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3656
Karar No
2024/4899
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1764 E., 2022/2223 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan beraatine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise mahkûmiyetine karar verildiği, sanık hakkında verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 2022/43 Esas, 2022/507 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/1764 Esas, 2022/2223 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 3-a, 53/1. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanın kendisini yaraladığına, lehe hükümlerin uygulanması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Evli olan katılan ile sanığın küçük çocuklarına, çalışmaları nedeniyle sanığın annesi temyiz dışı sanık ...'nin baktığı, tarafların olay günü akşam saatlerinde çocuklarını almak üzere sanık ...'nin evine gittikleri, katılan ile sanık ... arasında tartışma çıktığı, sanık ...'nin saçlarından tuttuğu katılana saldırdığı, kollarını sıkıp, tokat attığı, eşi katılan ile annesinin kavgalarını ayırmaya çalışan sanığın ise katılanın polis çağıracağını söyleyip, telefonunu çıkarması üzerine annesi sanık ile birlikte hareket ederek katılana saldırdığı ve katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları olayda, Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın beyanlarıyla uyumlu adli tıp raporu ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirim ile diğer lehe hükümlerin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/1764 Esas, 2022/2223 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/07/2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2023/3656, K. 2024/4899, T. 02.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2023-3656-e-2024-4899-k-1fea380eb756