Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3478 E. 2023/5909 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/216 E., 2022/137 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 81. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2014/889 Esas, 2016/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca erteli 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. 2. Bu kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/16126 Esas, 2021/1129 Karar sayılı ilâmıyla özetle; a) Basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, b) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2021/216 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay günü çıkan tartışmada, sanığın katılanı darp ederek basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanık savunması, katılanın anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. 3. Sanığın eylemi neticesinde katılanın yaralanmasına ilişkin İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim edilen 15.04.2014 tarihli adlî muayene raporuna göre; katılanın basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir. 4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesi uyarınca takdîren basit yargılama usulünün uygulanmadığı anlaşılmış, bozma gereklerinin kısmen yerine getirildiği tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla kurulan hükümde düzeltilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 1. Hükmün gerekçe kısmında isabetli şekilde sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasında ikinci kez ibaresine yer verilmeyerek infazda tereddüt yaratılması, 2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususları hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi vekâlet ücreti ve ikinci kez mükerrirlik yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2021/216 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkradaki "mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinden önce gelmek üzere "ikinci kez" ibaresinin eklenmesi ve yine hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere; “Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5.100 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.