Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2356 E. 2023/5610 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2356
Karar No
2023/5610
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/283 E., 2022/297 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; o yer Cumhuriyet savcısının yüzüne karşı 17.05.2022 tarihinde tefhim olunan hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi üçüncü fıkrasında öngörülen bir haftalık süresinden sonra 08.09.2022 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından Cumhuriyet savcısının süresinden sonraki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/49 Esas, 2015/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 2 ay 15 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği belli yerlere gitmeme tedbirine çevrilmesine karar verilmiştir. 2. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/49 Esas, 2015/301 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 08.11.2017 tarihli ve 2017/16012 Esas, 2017/14356 Karar sayılı ilâmıyla; "Mahkemece sanık hakkında doğrudan 4 ay karşılığı adli para cezası verildiği gözetilmeden, hapis cezası üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra netice olarak 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilip, söz konusu kısa süreli hapis cezasının da tekrar seçenek yaptırıma çevrilmesi suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verecek şekilde çelişkiye düşülmesi," Nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca hükümlünün kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 3. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2016/549 Esas, 2018/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereği hükümlünün kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası gereği 1.500,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir. 4. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2016/549 Esas, 2018/169 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2020/1056 Esas, 2020/8800 Karar sayılı ilâmıyla; "1) Sanık hakkında hükmolunan sonuç hapis cezasının TCK’nin 50/1-d maddesine göre seçenek yaptırıma çevrildiği 11.03.2015 tarihli ilk hükmün aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına bozulduğu halde; bozmadan sonra yapılan yargılamada sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK’nin 50/2. maddesine de aykırı olacak şekilde adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK’nin 309/4-b maddesinin son cümlesindeki 'Bu hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz' şeklindeki düzenlemeye muhalefet edilmesi, 2) Kabule göre de; a) Gerekçeli karar başlığında mağdurun gösterilmemesi, b) Sanık ile mağdurun karşılıklı birbirlerine hakaret ettiklerinin iddia edilmesine ve bozmadan önceki kararda ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin belirlenememesi nedeniyle sanık lehine TCK’nin 29. maddesine göre asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmış olmasına rağmen bozmadan sonraki kararda yazılı şekilde isabetsiz gerekçeyle haksız tahrik hükmünün uygulanmaması, c) Sanık hakkında TCK’nin 86/2, 86/3-a, 62. maddelerine göre belirlenen 5 ay hapis cezasının önceki cezadan daha ağır olamayacağından 75 gün hapis cezasına indirilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin CMK’nin 309/4-b maddesi yerine uygulama yeri olmayan CMK’nin 283. maddesi şeklinde hatalı gösterilmesi, " Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/283 Esas, 2022/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 2 ay 15 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası gereği 1.500,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir. 6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.01.2023 tarihinde tanzim olunan ve kısmî ret, kısmî onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihinde resmî nikahlı eşi olan mağdur ile aralarındaki tartışmada sanığın mağdura vurarak onu basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanığın üzerine suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla, yargılama aşamasında şikâyetinden vazgeçen mağdurun kolluk görevlilerince alınan beyanı dava dosyasında mevcuttur. 3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Şereflikoçhisar Devlet Hastanesince tanzim olunan, 23.12.2014 tarihli; "sol göz üzerinde, burun üzerinde sıyrık, basit tıbbî müdahale ile giderilir" görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Cumhuriyet savcısının huzurunda verilip 17.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.09.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden 1. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temel hapis cezasının seçimlik cezalardan adlî para cezası olarak belirlenmesini müteakip aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması neticesinde sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükmün karıştırılması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Nüfus kayıt örneklerine göre suç tarihinde resmî nikahlı eşi olan mağduru yaralayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Hukukî süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği hâlde bozmanın gereği yerine getirilmeden sanık hakkında hükmolunan sonuç hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği seçenek yaptırıma çevrildiği ilk kararın aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına bozulduğu, bozmadan sonra yapılan yargılamada sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına da aykırı olacak şekilde adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde yer alan "Bu hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki düzenlemeye aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/283 Esas, 2022/297 sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2023/2356, K. 2023/5610, T. 25.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2023-2356-e-2023-5610-k-03209189a10b