Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/15312 E. 2023/6513 K. – Silahla Tehdit
Konu: Silahla Tehdit
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/15312
- Karar No
- 2023/6513
- Karar Tarihi
- Konu
- Silahla Tehdit
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/77 E., 2021/896 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2013 tarihli ve 2012/568 Esas, 2013/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2013 tarihli ve 2012/568 Esas, 2013/383 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin,
23.12.2015 tarihli ve 2015/19561 Esas, 2015/36763 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
3. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2016/77 Esas, 2021/896 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; Sanık hakkında suçun unsurlarının oluşmadığına, İlişkindir.
IV. GEREKÇE Zamanaşımı yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2013 tarihli ve 2012/568 Esas, 2013/383 Karar sayılı mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, bozma sonrası Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2016/77 Esas, 2021/896 Karar sayılı kararından önce, 06.06.2021 tarihinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2016/77 Esas, 2021/896 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.10.2023 tarihinde karar verildi.