Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/10494 E. 2023/557 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/708 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve sonucu fıkraları uyarınca 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. 2. Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/708 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/9091 Esas, 2020/14355 Karar sayılı kararıyla kararıyla özetle sanığın yargılama konusu eylemleri yönünden basit yargılama usulünün değerlendirilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/520 Esas, 2021/778 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, suçun sabit olduğuna ve sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın, katılanın babası olduğu, olay tarihinde sanık ile eşi olan temyiz dışı mağdur ......., arasında maddi meselelerden kaynaklı tartışmanın meydana geldiği ve sanığın eşi .....'yı yumrukla darp ettiği, bu esnada kendisini engellemek amacıyla araya giren katılanı ise iteklemek suretiyle yaraladığı iddiasıyla kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sanığın suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir. 3. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuştur. 4. Temyiz dışı mağdur ......,nın beyanı tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 5. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 23.09.2021 tarihli ve 2021/740-741 sayılı; Kütahya Devlet Hastanesinin 09.11.2015 tarihli ve 137692 sayılı genel adli muayene raporunda, ''Darp izine rastlanmadı. Aktif şikayet yok. Bu haliyle hayati tehlikesi yokur. BTM ile giderilebilir. Durum bildirir kati hekim raporudur..'' şeklindeki tespitlere göre, ''Herhangi bir darp cebir izi tarif edilmemiş olduğu, travmaların şiddeti ve uygulanma bölgesi dikkate alındığında makroskopik olarak iz bırakmaksızın da meydana gelebileceğinin tıbben bilindiği, kişinin iddia edilen olayda travmaya uğramış olduğunun tarafınızca kabulü halinde yaralanmasının ; 1)Basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif derecede olduğu, 2)Yaşamını tehlikeye sokmadığı kanaatini bildirir rapordur.'' Görüşünü içerir adlî rapor dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Sübut Sanığın aşamalardaki beyanlarında suçlamayı kabul etmemesi, katılanın ifadesinin tarafsız tanık beyanı ile desteklenmemesi, katılan hakkında Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan ve Olay ve Olgular başlığı altında (7) numaralı paragrafta ayrıntılı içeriğine yer verilen 23.09.2021 tarihli raporda, ''Darp izine rastlanmadığının..'' bildirilmesi karşısında, yasal, yeterli ve yerinde gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/520 Esas, 2021/778 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.