Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2020/1106 E. 2021/4140 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit,kasten yaralama HÜKÜM :Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81,35. maddeleri gereğince 12 yıl hapis cezasıyla, silahla tehdit suçundan TCK'nin 106/2-a,43/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 25/1 ve CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine dair; Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 gün ve 2012/309 esas ve 2015/323 karar sayılı kararı. TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak incelendi, Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraz yasa yoluna tabi olup,temyizi mümkün bulunmadığından, mahallinde gereğinin yerine getirilmesi mümkün görülmüştür. 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, birden fazla kişiye karşı silahla tehdit, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlar niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı bir sebeb bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nın 25/1. ve CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılan sanık ... müdafiinin meşru müdafaaya, suç vasfına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.